Արշավ
Ուղեկցվող ամբողջօրյա քայլք Դիլիջանի ազգային պարկի հաճարենու անտառով՝ Անդրկովկասյան արահետի հատվածով միացնելով երկու կիսամոռաց վանք։
Տևողություն
10 ժամ
Խումբ
Փոքր խումբ, առավելագույնը 10 հոգի
Բարդություն
Միջին — 12 կմ, մոտ 400 մ բարձրացում
Լեզուներ
EN · RU · DE · FR · IT · ES
Արժե իմանալՏասներկու կիլոմետրը 400 մետր բարձրացումով իսկական քայլք է, բայց ոչ ծանր, և տեմպը որոշում է ամենադանդաղը։ Եթե վստահ չեք, գրեք մեզ և նկարագրեք ձեր վերջին երկար քայլքը — ազնվորեն կասենք։
Երկու ժամ հյուսիս՝ Սևանի լեռնանցքով և թունելով ցած՝ անտառ։
Սկսում ենք քաղաքից վեր՝ Անդրկովկասյան արահետի նշված հատվածից — 2015 թվականին սկսված ծրագիր, որն այսօր Կովկասում ունի մոտ 1750 կիլոմետր ավարտուն հատված և որը TIME-ը 2019 թվականին ներառել է իր 100 մեծագույն վայրերի ցանկում։
Դիլիջանից երեք կիլոմետր հյուսիս-արևմուտք, ավարտված 1247 թվականին Ավագ Մխարգրձելու օրոք։ Այն ավերակ է, կուլ տրված ծառերին, և նշանները վստահելի չեն — հենց դրա համար արժե, որ ձեզ հետ լինի ճանապարհն իմացողը։ Գլխավոր դահլիճի կողքին պահպանվել են գրատները։
«Զույգ վանքը» բացատում. Սուրբ Գրիգորը, որի գմբեթը վաղուց փլվել է, և 1201 թվականի Սուրբ Աստվածածինը, որի արձանագրությունը որպես կառուցող նշում է Հայրապետ վանահորը։
Կանգ ենք առնում այնտեղ, որտեղ անտառը բացվում է։ Պանիր, լոլիկ, կանաչի, լավաշ, ամսվանից կախված՝ ծիրան կամ խաղող, և թեյ՝ թերմոսից։
Արահետն իջնում է Պարզ լիճ — փոքր, հանդարտ, անտառով շրջապատված — ապա վերադառնում ենք՝ Երևան հասնելով մոտ 18:30-ին։
Ներառված է գնի մեջ
Ներառված չէ
Կանգառները՝ այն հերթականությամբ, որով այցելում ենք։ Հեռավորությունները մոտավոր են, սա նավիգացիոն երթուղի չէ։
Ձեզ կարող է դուր գալ
Լճեր և անտառ
Ալպյան ծով 1900 մետր բարձրության վրա, անտառային վանք՝ կամարակապ սեղանատունով, և կանաչ քաղաքը, որը հայերն անվանում են իրենց Շվեյցարիան։
Հեռավոր հարավ
Երկար օր դեպի հարավ. աշխարհի ամենաերկար շրջելի ճոպանուղին, իններորդ դարի վանք հրվանդանի վրա և քարանձավային տների ձոր՝ ճոճվող կամրջով։
Բարձր Արագած
Հայաստանի ամենաբարձր լեռան լանջով վեր՝ ամպերի մեջ ամրոց և հունիսին դեռ սառած լիճ — երեսունինը քարե տառերի միջով։
Want it privately?
Your own vehicle and guide, your own start time, and the freedom to linger where it is worth lingering.